DierenPlaza.nl
Toevoegen aan Favorieten
Home
De Wolf
Wolven leven in roedels (groepen).
Hier heerst een strenge rangorde de rangorde blijkt uit bepaalde gebaren en houdingen.
Een leidinggevend mannetje houdt bijvoorbeeld zijn staart hoger dan de andere mannetjes.
De groep kan ook aangevoerd worden door een wolvin.
Zo`n leider noemen we het Alfa-dier.
Binnen de roedel leven dikwijls meerdere familiegroepen en ook 'alleenstaande dieren'
Een groep wolven verdedigt zijn territorium tegen andere wolven.
De grootte van een territorium is sterk afhankelijk van de hoeveelheid prooidieren in het gebied.
Het gemiddelde territorium is ongeveer 1000 km² groot.
De grenzen van hun territoria geven ze aan door er urine en uitwerpselen achter te laten.
Wolven herken je aan hun gehuil het klinkt soms tot 8 km ver.
De wolven huilen in een groep, zo maken ze duidelijk hoe ze zich voelen.
Door samen te huilen voelen de wolven dat ze bij elkaar horen.
Ze huilen ook om te laten horen waar ze zitten of als ze een grote prooi gedood hebben.
Tussen februari en april paren de sterkste dieren en de dieren die het hoogst in rang zijn van de roedel.
Na twee maanden worden tussen de vier en zes jongen geboren.
Deze komen ter wereld in een schuilplaats of in een zelf gegraven hol, ze zijn eerst blind.
Na de geboorte van de jongen verzorgt de moeder ze in het hol, de vader brengt eten.
De jongen worden ongeveer twee maanden gezoogd. Tussendoor krijgen ze echter al voorverteerde stukken vlees.
Niet alleen de wolvin neemt de verzorging op zich, ook andere leden van de roedel helpen mee.
Na één jaar zijn de wolven volgroeid en met ongeveer drie jaar zijn ze geslachtsrijp.
Wolfsparen blijven dikwijls meerdere jaren samen.
Wolven worden in vrijheid ongeveer 10 jaar oud, in gevangenschap ongeveer 15 jaar.
Ongeveer 40.000 jaar geleden wist de mens de eerste wolven zo tam te maken dat ze huisdieren werden.
De meer dan vierhonderd hondenrassen die nu bestaan, stammen af van die wolven.
Maar de laatste paar honderd jaar begon de mens genadeloos op wolven te jagen en hun leefgebied te vernietigen.
Sinds die tijd is de wolf uitgeroeid in grote stukken van Noord-Amerika, Europa en Azië.
In het begin bleven mens en wolf uit elkaars buurt, maar het was onvermijdelijk dat ze elkaar ook tegenkwamen tijdens de jacht.
Ze leefden immers van dezelfde prooidieren, zoals rendieren.
In de loop van de ontwikkeling van de mens werden zijn jachttechnieken beter.
De wolf werd hierdoor benadeeld, omdat de mens veel van zijn prooidieren wegving. Wel kwam er meer afval beschikbaar, door de mens achtergelaten in de buurt van zijn kamp of op de plek waar hij zijn prooi had gedood en geslacht.
Behalve jager is de wolf ook afvaleter, het kan zijn dat de wolf om die reden de menselijke omgeving opzocht.
Daar was immers gratis voedsel te vinden.
Waarschijnlijk is zo een nauwe band tussen mens en wolf tot stand gekomen en is de wolf uiteindelijk tam geworden.
De wolf is in grote delen van de gebieden waar hij vroeger leefde bijna helemaal verdwenen.
Hoe dit kon gebeuren? Voor een deel omdat de mens -onterecht- bang is voor wolven, maar ook omdat ze dezelfde prooi hebben.
Mensen houden, net als wolven, van vlees van herten en elanden.
Toen halverwege de negentiende eeuw heel veel herten en elanden door de mens werden gedood, moesten wolven wel op andere dieren gaan jagen.
Dat werden de boerderijdieren.
De regering besloot toen om een beloning uit te reiken voor elke wolf die afgeschoten werd.
In één enkele eeuw, van 1850 tot 1959, werden er ongeveer 200 miljoen wolven gedood.
|
|
