Meeuwen
De vogelsoorten die behoren tot de familie van meeuwen zijn krachtig gebouwde vogels met een witte of grijze kleur.>br>
De drie voortenen zijn verbonden door een zwemvlies terwijl een achterteen ontbreekt of erg klein is.
In de vlucht zijn meeuwen te herkennen aan de lange brede puntige vleugels en de recht afgesneden staart.
De meeste soorten zijn gebonden aan de zee en verlaten de kust slechts zelden.
Het voedsel bestaat onder andere uit vis, weekdieren, jonge vogels en eieren.
De familie van Meeuwen bestaat wereldwijd uit 43 soorten.
Enkele daarvan zijn de Drieteenmeeuw - Kokmeeuw - Geelpootmeeuw - Stormmeeuw - Stormmeeuw - Zwartkopmeeuw - Kleine mantelmeeuw - Grote mantelmeeuw - Dwergmeeuw
De Zilvermeeuw
Het duurt bij zilvermeeuw ongeveer vier jaar voordat de jonge vogels het volwassen verenkleed hebben gekregen.
Tot die tijd is het verenkleed bezet met talrijke bruine vlekken, die langzaam verdwijnen.
In deze periode is de zilvermeeuw moeilijk te onderscheiden van andere grote meeuwen van ongeveer dezelfde leeftijd.
De zilvermeeuw is in Nederland een algemene vogel die zowel langs de kust als in het binnenland voorkomt.
De zilvermeeuw is een alleseter en het voedsel bestaat onder andere uit vis, kreeftachtigen, schelpdieren en aas, maar ook eieren en jongen van soortgenoten en andere vogels worden gegeten.
In de winter zoeken de vogels hun voedsel vaak in steden en op vuilnisbelten
De Kokmeeuw
In het zomerkleed is de kokmeeuw dankzij de donkerbruine kop een goed te herkennen meeuw.
In de winter kleurt de kop echter wit, op een kleine vlek achter het oog na.
Deze vlek onderscheidt de vogel in de winter van de iets grotere stormmeeuw.
Een andere gelijkende soort is de zwartkopmeeuw, een in Nederland zeldzame soort met langere poten en in het zomerkleed een zwarte in plaats van donkerbruine kop.
De kokmeeuw is de meest algemene meeuw van Nederland, die het gehele jaar behalve langs de kust ook in grote aantallen in het binnenland voorkomt.
De vogel broedt in kolonies in moerassen en meren in het binnenland, maar ook in duinen of kwelders langs de kust.
De kolonies zijn erg luidruchtig en de vogels verdedigen het gebied gezamenlijk tegen vijanden. Sommige andere vogels maken gebruik van deze waakzaamheid door zelf het nest in de buurt van, of soms zelfs te midden van een kokmeeuwenkolonie te bouwen.
In de winter verplaatst de Nederlandse populatie zich gedeeltelijk naar de kust en wordt dan aangevuld met vogels uit andere delen van Europa.
De Zwartkopmeeuw
Net als de kokmeeuw heeft ook de zwartkopmeeuw in de zomer een donkere kop.
Het zwarte gedeelte loopt bij de zwartkopmeeuw echter verder door in de nek.
In de winter is bij beide vogels de kop niet langer zwart, de zwartkopmeeuw heeft dan een donkere vlek om het oog, terwijl de kokmeeuw alleen een zwarte vlek achter het oog heeft.
In de vlucht is de volwassen zwartkopmeeuw te herkennen aan het ontbreken van zwarte vleugelpunten.
De belangrijkste broedkolonies van de zwartkopmeeuw liggen verspreid in heel Europa, zowel langs de kust als in het binnenland.
Overwinteren doet de vogel vooral langs de kust en dan met name in het Middellandse-Zeegebied.
Oorspronkelijk komt de vogel uit het Zwarte-Zeegebied, maar de zwartkopmeeuw breidt zich snel uit en tegenwoordig broeden ook in Nederland jaarlijks enkele honderden zwartkopmeeuwen.
In deze periode is de zilvermeeuw moeilijk te onderscheiden van andere grote meeuwen van ongeveer dezelfde leeftijd.
Een andere gelijkende soort is de zwartkopmeeuw, een in Nederland zeldzame soort met langere poten en in het zomerkleed een zwarte in plaats van donkerbruine kop.
De belangrijkste broedkolonies van de zwartkopmeeuw liggen verspreid in heel Europa, zowel langs de kust als in het binnenland.