DierenPlaza.nl
Toevoegen aan Favorieten
Home
Het Vogelbekdier
Het vogelbekdier is een uniek Australisch dier.
Het heeft de kenmerken van drie andere bekende diersoorten de snavel van een eend, het lijf van een mol en de staart van een bever.
Toch is het vogelbekdier een heel ander dier dan één van deze drie dieren.
Samen met de mierenegel behoort het vogelbekdier tot de monotremen.
Monotremen zijn de meest primitieve zoogdieren, ze zogen hun jongen hoewel ze eieren leggen en niet levend baren zoals alle andere zoogdieren.
Het woord monotreem komt uit het Grieks en betekent één gat.
Ze hebben namelijk maar één uitgang die meerdere functies heeft het paren, eieren leggen en uitwerpselen.
Monotremen komen van nature alleen in Australië voor.
Het vogelbekdier leeft nu uitsluitend in Australië.
Er leven populaties in Tasmania, Victoria, New South Wales en Queensland.
In Zuid Australië is een populatie geïntroduceerd op Kangaroo Island, maar verder wordt de soort daar beschouwd als zeldzaam en waarschijnlijk uitgestorven in het wild.
Vogelbekdieren komen voor in zeer veel soorten natuurlijke beken, rivieren en meren, maar ook in door de mens gemaakte meren en vijvers, vooral wanneer deze uitkomen in natuurlijke beken of rivieren.
De vogelbekdieren verschillen enigszins van plaats tot plaats.
e vogelbekdieren in Tasmania zijn gemiddeld wat groter dan de vogelbekdieren in Queensland.
Er zijn echter geen ondersoorten of verschillende rassen erkend door de wetenschappers.
Het is niet exact bekend hoeveel vogelbekdieren er nog zijn.
De gemiddelde populatie dichtheid in Victoria langs een kwalitatief goede beek is ongeveer 1 tot 2 dieren per kilometer water.
Omdat Vogelbekdieren predators zijn die dichtbij de top van de voedselketen staan en grote hoeveelheden voedsel nodig hebben, is het waarschijnlijk dat de beperkende factor voor hun aantal de aanwezige hoeveelheid voedsel is.
Vogelbekdieren zijn solitair levende dieren die alleen bij elkaar komen om te paren.
Ze zijn vooral ’s nachts actief, dan zoeken ze voedsel onder water en overdag slapen ze in hun holen.
Vogelbekdieren lijken geen winterslaap te houden, maar observaties in het wild en in gevangenschap geven aan dat sommige individuele dieren een korte periode hebben waarin ze “gevoelloos” zijn en nergens op reageren.
Ze verlagen hun lichaamstemperatuur en blijven inactief voor hooguit zes dagen.
Er is bijna niets bekend over het nut van dit gedrag, behalve dat het in de winter optreedt.
Het vogelbekdier is een warmbloedig dier dat eieren legt en uitbroedt.
Wanneer de inwendige bevruchting onder water plaats heeft gevonden blijven de eieren nog ongeveer een halve maand in de buik van het vrouwtje om zich te ontwikkelen.
Hierna legt het vrouwtje één tot drie eieren eind winter of in de lente.
De eieren zijn 1,5 tot 1,8 cm lang en hebben een dunne leerachtige schaal, net als bij slangen en hagedissen.
Het vrouwtje houdt de eieren tegen haar buik m.b.v. haar gekrulde staart en broedt ze zo uit in 10 of 11 dagen terwijl ze rust in haar nest.
Het mannetje heeft geen rol in het uitbroeden van de eieren of het grootbrengen van de jongen planten.
Wanneer de jongen uit het ei komen worden ze eerst drie maanden gezoogd in het nest en pas dan kunnen ze voor het eerst het water in gaan.
Het vrouwtje heeft geen tepels, ze heeft alleen twee melklieren en een opening waaruit de melk langs de haren druppelt.
De jongen slurpen de melk van de haren op.
Na 3 maanden hebben de jongen een vacht en hebben ze hun ogen open.
Wanneer de jongen het water in kunnen zijn ze al bijna net zo groot als hun moeder.
Na 5 maanden worden de jongen uit het nest geweerd en moeten ze voor zichzelf gaan zorgen.
Na ongeveer twee jaar zijn de jongen in staat zelf te paren en zich voort te planten.
|
|
