DierenPlaza.nl
Toevoegen aan Favorieten
Home
De Eland
Ook de eland hoort thuis in de Nederlandse wetlands.
Bij de eland ligt terugkeer iets minder gemakkelijk dan bij het edelhert.
Dit hert, het grootste van allemaal, heeft grote natuurgebieden nodig om in te leven en die hebben we niet dat maakt herintroductie lastiger.
De eland is het grootste hert dat op aarde rondloopt.
Elanden zijn heel herkenbaar met zijn grote platte neus en enorme 'schoffelgewei' met karakteristieke brede stukken.
Hij voelt zich het beste thuis in uitgesterkte bossen van zacht loofhout met water in de buurt.
De Eland eet zacht hout en takken en twijgen met sappige bast, moeras- en waterplanten.
Door zijn lange benen en gespreide teenstand is de eland een goede zwemmer; hij zwemt zo een hele zeearm over.
Het mannetje, de stier, is een echte ‘solitair’, hij is het liefst alleen en maakt graag grote zwerftochten.
Vanaf september begint de bronsttijd.
Dan heeft hij opeens genoeg van het eenzame bestaan, het is tijd om zich voort te planten, dus wil hij een koe.
Dat laat hij luidkeels horen hij brult om de wijfjes te lokken en met zijn gewei stoot hij luidruchtig tegen bomen.
Elandenstieren kunnen in hevige gevechten verwikkeld raken met elkaar om de gunst van een wijfje.
Als het vrouwtje bevrucht is komen na ong. 8 maanden 1 à 2 kalfjes ter wereld.
Die blijven ongeveer 12 maanden bij de moeder als ze 15 maanden zijn zijn ze geslachtsrijp.
Alleen de mannetjeseland heeft een gewei, dat bij 8 jaar op zijn krachtigst is.
Ieder jaar opnieuw werpt hij zijn gewei af, vanaf november ongeveer, afhankelijk van de leeftijd (hou ouder hoe eerder).
In de zomer zit er dan weer een heel nieuw gewei aan zijn kop, ieder jaar groter en zwaarder.
Het blijft een paar weken zacht en fluwelig maar sterft dan af.
Het vel dat eromheen zit gaat ook dood. Het begint te jeuken.
De stier gaat dan 'vegen', met zijn gewei langs bomen schuren om dat jeukende dode vel kwijt te raken.
Daarna heeft hij nog een paar maanden een dood maar keihard gewei op zijn kop waarmee hij goed voorbereid de nieuwe bronsttijd in kan.
Zo’n 1000 jaar geleden leefde de eland nog in Nederland.
Binnen Europa komt hij nu alleen nog maar voor in loof- en moerasbossen in Scandinavie, Rusland en Polen.
Dat soort bos was er vroeger ook heel veel in Nederland.
Doordat er veel werd gejaagd op het beest en doordat die bossen verdwenen, verdween ook de eland uit Nederland.
Maar de laatste jaren is door de ontwikkeling van grote wetlands weer potentieel leefgebied voor de eland ontstaan.
De eland heeft een specifieke en cruciale rol in de natuurlijke ontwikkeling van nieuwe natuur in die gebieden.
Een eland graast niet zoals een konik of een Schotse hooglander, hij snoeit.
Hij knabbelt aan knoppen en twijgen en geeft daardoor meer variatie en structuur aan struiken en bomen.
Kleine zoogdieren, vogels en insecten zijn daarbij gebaat.
|
|
